Nou, ik ben dus John, aangenaam. Op moment van schrijven jaren jong, een vriendin Stefanie en sinds kort hebben wij een zoontje Tim. Buiten de interesse in computers, begin ik ondertussen een certified baby professional te worden.

Ik moet denk ik 7 of 8 jaar geweest zijn toen we thuis voor het eerst een computer kregen. Iedereen van mijn leeftijd kent hem wel… een Commodore 64. Beetje basic programmeren en alle spelletjes kocht je op een cassettebandje. Tot ik voor mijn verjaardag een dubbel cassette deck kreeg en erachter kwam dat je zo heel makkelijk spelletjes kon kopiëren inclusief de beveiliging. Dat was dus voor mij de eerste ervaring met computers.

Na de Commodore 64 kwam de Escom 486DX2 66 Mhz, voorzien van Windows 3.11 en zonder enige vorm van multimedia. Omdat ik een pc “nodig” had voor mijn MTS-Electronica opleiding was dit ook pas mijn eerste echte pc. Aangezien er geen geluid uitkwam, was dat de eerste 'upgrade' die moest gebeuren. Sparen voor een geluidskaart en natuurlijk zelf erin schroeven. Hebben we ook gelijk de eerste knutselervaring gehad.

Tijdens de MTS-Electronica, ben ik voor mijn stage bij een automatiseringsbedrijf terecht gekomen waar ik eigenlijk niet meer ben weggegaan. In het begin was ik de enige die wist hoe Windows 95 in een netwerk opgenomen moest worden, dus dat leverde veel werk op voor een stagiair die nog geen rijbewijs had (en ook voor degene die mij moest rond rijden). Jammer genoeg behaalde ik nog in mijn stagetijd mijn rijbewijs en moest ik zelf weer gaan rijden. Ik heb hier uiteindelijk met veel plezier 9 jaar gewerkt.

Het leukste aan computernetwerken? Het op afstand kunnen controleren en beheren. Weten dat er mensen zijn die op een door jou geformatteerde harddisk hun document plaatsen waar ze al een hele tijd mee bezig zijn geweest. Zij vertrouwen erop dat de hardware en de software blijft werken, en als netwerkbeheerder mag je daar voor zorgen.